Humane Hobbes. Humanitaire interventies vanuit het perspectief van de contractfilosofie

Abstract

De beroemde contractfilosoof Thomas Hobbes (1588-1679) wordt gezien als een denker die de idee van een internationale gemeenschap met internationale wetten verwerpt. In het moderne debat over humanitaire interventies (een debat dat in de tijd van Hobbes nog niet gevoerd werd) wordt hij daarom doorgaans gerekend tot het kamp van de pluralisten, die stellen dat de notie van nationale soevereiniteit de hoeksteen moet zijn van de internationale politiek. In dit bachelorwerkstuk wordt deze visie op Hobbes uitgedaagd door een een nauwgezette bestudering van Hobbes' hoofdwerk Leviathan en de logica binnen dat boek. Dit bachelorwerkstuk stelt dat Hobbes' politiek filosofische systeem uiteindelijk niet gebouwd is op het principe van soevereiniteit, maar op zelfbehoud. Het zelfbehoud van elk individu moet ook binnen de internationale politiek het leidende principe zijn; vandaar dat Hobbes - mocht hij nu leven - zich best zou kunnen ontpoppen als een voorstander van humanitaire interventies.