Persoonlijkheidsproblematiek in de Adolescentie: een Dimensionele Benadering met oog voor

Abstract

Het huidige classificatiesysteem voor persoonlijkheidsproblematiek sluit onvoldoende aan op empirische bevindingen over en klinische ervaringen met persoonlijkheidspathologie, vooral voor adolescenten. In de DSM-5 wordt daarom een alternatief model voor persoonlijkheidsstoornissen voorgesteld, waarin persoonlijkheidsproblematiek wordt beschreven aan de hand van beperkingen in persoonlijkheidsfunctioneren en maladaptieve persoonlijkheidstrekken. Huidige studie brengt dit alternatieve model en betekenisverlening, een proces centraal in de persoonlijkheidsontwikkeling, samen en onderzoekt dit in een klinische groep adolescenten (N = 189). Betekenisverlening is geconceptualiseerd als de emotionele kleuring van een keerpunt-gebeurtenis en van de zelf-gebeurtenisverbinding. De resultaten wijzen erop dat beperkingen in persoonlijkheidsfunctioneren en maladaptieve persoonlijkheidstrekken samenhangen met betekenisverlening. Deze resultaten zijn echter niet geheel eenduidig en conform de verwachtingen. Wel benadrukt huidige studie dat er voldoende grond is om vervolgonderzoek te doen naar de precieze aard van deze relaties. Hiermee kunnen kwetsbare adolescenten in de toekomst op een manier gediagnosticeerd en behandeld worden die aansluit bij recente ontwikkelingen in de geestelijke gezondheidszorg.