Doorstroming van 55-plussers in corporatiewoningen: Een kwalitatieve verdieping

Abstract

Het onderzoek geeft weer dat de tekorten aan betaalbare woningen in Nederland deels veroorzaakt worden door beperkte nieuwbouw maar ook door inefficiënte benutting van bestaande (corporatie)woningen, vooral vanwege de dalende huishoudensbezetting onder 55-plussers. Deze groep verhuist zelden, ondanks dat velen hun gezinswoning als ongeschikt ervaren. Uit de rijke (kwantitatieve) literatuur over doorstroming vloeit een overzichtelijk conceptueel model van de woonmobiliteit van 55-plussers in corporatiewoningen. Aan de hand van kwalitatieve interviews diept dit onderzoek het theoretische raamwerk uit met oog voor nuance en de persoonlijke beweegredenen die schuil gaan achter de cijfers. Het besluitvormingsproces om wel of niet te verhuizen blijkt immers complex en ambivalent te zijn, waarbij redenen om te verhuizen vaak verband houden met ontevredenheid over de woning en nabijheid van familie, terwijl redenen om niet te verhuizen vaak emotionele en praktische zorgen betreft.Triggers in de verschillende levenslooptrajecten woning, gezondheid, arbeidsmarkt en huishouden leiden pas tot aanpassing van de huisvestingsvoorkeur als een persoonlijke tolerantiedrempel is overschreden. Met name psychologische factoren, waaronder gevoel van autonomie en urgentie, en kennis van de woningmarkt blijken een zeer belangrijke rol te spelen bij de verhuisbeslissingen van 55-plussers.