Het averechtse effect van HR-praktijken: De rol van werkstress in de relatie tussen percepties van HR-praktijken en bevlogenheid van leraren in het funderend onderwijs

Abstract

In brede zin wordt gesteld dat HR-praktijken positief bijdragen aan werknemersuitkomsten. Binnen dit scriptieonderzoek werd echter de veronderstelling aangenomen dat HR-praktijken onder bepaalde omstandigheden een averechts effect kunnen hebben op uitkomsten van werknemers. Binnen het Nederlands funderend onderwijs werd er onder leraren onderzocht of een negatieve perceptie van geïmplementeerde HR-praktijken zou leiden tot een afname in hun bevlogenheid. Bovendien werd er gekeken naar de mogelijke mediërende rol van werkstress. Op grond van de literatuur en het Job Demands-Resources model werden er hypotheses geformuleerd en getoetst. De statistische analyses van dit onderzoek bevestigden alle veronderstelde relaties. Het bleek dat wanneer leraren HR-praktijken negatief percipieerden en deze dus als mogelijke job demand beschouwden, dit negatief relateerde aan hun bevlogenheid. Daarnaast kwam er naar voren dat werkstress een partieel mediërend effect had. De afname van bevlogenheid onder leraren werd gedeeltelijk verklaard door een toename van werkstress, die ontstond bij een negatieve perceptie van HR-praktijken. De bevindingen van dit scriptieonderzoek tonen hiermee aan dat HR-praktijken, ondanks hun goede bedoelingen, een averechts effect kunnen hebben op de bevlogenheid van leraren in het funderend onderwijs, doordat ze onder meer een toename van werkstress teweegbrengen. Dit benadrukt het belang van lerarenpercepties over HR-praktijken voor het bereiken van beoogde werknemersuitkomsten, zoals bevlogenheid.