Onderbouwd of onderbuik?

Abstract

Deze scriptie onderzoekt hoe de principes van Evidence Based Management (EBM) kunnen bijdragen aan een betere onderbouwing van Human Resource Management (HRM) beslissingen van leidinggevenden binnen een middelgrote organisatie in de accountancysector. Hierin staat de vraag centraal in hoeverre leidinggevenden binnen Eshuis, een accountantskantoor, EBM toepassen in hun dagelijkse HRM beslissingen en wat factoren zijn die dit mogelijk beïnvloeden. De aanleiding voor dit onderzoek is de kloof tussen wetenschap en praktijk binnen het HRM vakgebied: HRM gerelateerde beslissingen worden in de praktijk vaak onvoldoende onderbouwd, terwijl er wel degelijk wetenschappelijke inzichten beschikbaar zijn die deze beslissingen zouden kunnen versterken, maar die vooralsnog weinig worden toegepast. Vanuit EBM literatuur, institutionaliseringstheorie en bounded rationality theorie wordt een theoretisch kader geboden voor dit onderzoek. EBM literatuur bespreekt de toepassing van EBM, institutonaliserings theorie laat zien hoe de context van een accountantskantoor invloed heeft op HRM beslissingen en bounded rationality geeft een verklaring voor het niet toepassen van systematische HRM beslissingen. Dit onderzoek is uitgevoerd met behulp van een kwalitatief onderzoeksdesign in de vorm van een casestudy binnen een middelgrote accountantskantoor. Dit werd gedaan door middel van een tweefasen aanpak. Eerst werd een verkennende focusgroep gehouden om relevante HRM thema’s vast te stellen die handvaten boden voor de opzet van de interviews, toen werden semigestructureerde interviews met 17 leidinggevenden uit verschillende afdelingen. De interviews zijn vervolgens geanalyseerd via thematische codering. De belangrijkste bevindingen laten zien dat de principes van EBM binnen Eshuis weliswaar herkenbaar zijn in HRM beslissingen, maar dat deze slechts beperkt en niet systematisch worden toegepast. Leidinggevenden vertrouwen vooral op ervaring, intuïtie en informele signalen en er vindt geen systematische manier van het nemen van beslissingen plaats. Een aantal contextuele factoren zoals een informele organisatiecultuur, tijdsdruk en rolonduidelijkheid belemmeren een gestructureerde onderbouwing van HRM beslissing en mogelijk zo ook de toepassing van EBM. Tegelijkertijd zijn er ook bevorderende factoren zichtbaar voor het nemen van onderbouwde beslissingen zoals een groeiend kritisch bewustzijn, en een feedbackcultuur bij. Daarmee zou geconcludeerd kunnen worden dat de toepassing van EBM in HRM beslissingen van leidinggevenden in de huidige situatie weinig invloed heeft op het onderbouwen van HRM beslissingen, maar dat er potentie ligt om het in de toekomst wel toe te passen.