Representatie van de Oekraïne crisis in het Jeugdjournaal

Abstract

Dit onderzoek richt zich op de representatie van de ‘Oekraïne crisis’ door het JEUGDJOURNAAL. Het doel van dit onderzoek is het blootleggen van de discursieve strategieën en elementen die het JEUGDJOURNAAL gebruikt in de mediateksten. De focus van dit onderzoek ligt op de productie van betekenis door middel van televisierepresentaties. De kritische discours analyse van Norman Fairclough zal worden ingezet. Gekeken naar een bredere context richt dit onderzoek zich op de machtsrelaties tussen politiek, de media en de betekenissen die zij produceren die vervolgens betrekking hebben op de interpretatie van de kijker over de bepaalde kwestie. In het wetenschappelijk veld is het onderzoeken van representaties en discoursen binnen jeugdinformatietelevisie een onderbelicht aspect gebleken. Dit onderzoek heeft aangetoond hoe het JEUGDJOURNAAL strategieën heeft toegepast in haar mediateksten waarin rekening is gehouden met een bepaald dominant discours voor jeugdinformatie televisie. Hieruit blijkt dat het programma een visie heeft over het publiek en hoe nieuwsberichtgeving gestructureerd moet worden. Het gebruik van animaties, herhaling, simpel jargon en ‘geruststelling strategieën’ staan hierin centraal. Ook worden vaak kinderen ingezet in de mediateksten om op een begrijpelijke manier de impact van de crisis te tonen. Daarnaast heeft het JEUGDJOURNAAL haar mediateksten gestructureerd volgens politieke structuren en binnen een sociaal-culturele context. Hierin zijn Rusland en Oekraïne op een genuanceerde en indirecte wijze gerepresenteerd als ‘de ander’ ten opzichte van Europa. Ook worden imperialistische en kolonialistische discoursen verwerkt om de superioriteit van Europa aan te kaarten.