Op welke manier kan de rol van westerse vrijwilligers bij ontwikkelingsprojecten in ontwikkelingslanden worden gelegitimeerd?

Abstract

De rol van westerse vrijwilligers bij ontwikkelingsprojecten en in het licht van kosmopolitisme is een erg veelzijdig fenomeen. Van ontwikkelingsorganisaties mag verwacht worden dat ze ontwikkeling in de ontwikkelingslanden nastreven. Met betrekking tot ontwikkeling geeft Nussbaum met haar capability-benadering een lijst met punten die verwezenlijkt moeten worden om van een menswaardig bestaan te kunnen spreken. Westerse vrijwilligers dragen maar op enkele punten bij aan het verwezenlijken van capabilities. Naast ontwikkeling kennen de vrijwilligersorganisaties nog een ander doel, namelijk bevordering van wereldburgerschap in het licht van kosmopolitisme. Het uitzenden van vrijwilligers is in het licht van kosmopolitisme niet noodzakelijk om wereldburgerschap tot stand te brengen, maar het kan er wel aan bijdragen. Door in de ontwikkelingslanden aan de slag te gaan wordt kennisgemaakt met de lokale culturen, ontstaat begrip en betrokkenheid. We behoren elk persoon als doel in zichzelf te zien en niet louter als middel. De meest legitieme rol van vrijwilligers is die rol waarbij vrijwilligers zich inzetten voor ontwikkeling van de lokale bevolking in ontwikkelingslanden en bij ontwikkelingsprojecten. De opgave om een dergelijke rol vorm te geven is niet eenvoudig.