Pelgrimage als plek van betwisting - de dynamische narratieven van betekenisgeving langs het St. Olavspad

Abstract

Dit onderzoek analyseert de wijze waarop een dynamische sacred geography wordt geconstrueerd langs het St. Olavspad in Zweden en Noorwegen, door onderlinge interacties en narratieven van pelgrims, hosts, organisaties en de Lutherse kerken te onderzoeken. Door het analyseren van narratieven van instituties, auto-etnografisch veldwerk, semigestructureerde diepte-interviews en literatuuronderzoek heb ik processen van betekenisgeving onderzocht. De noties van vicarious religion (Davie 2015), place-seeking en place-keeping (Burchardt et al. 2018) en erfgoedisering (Van den Hemel 2020) vormen de basis voor de interpretaties van de dynamische en relationele narratieven. Pelgrims maken veelal gebruik van de religieuze en symbolische infrastructuren van de Lutherse kerken, die op haar beurt via het opnieuw populaire pelgrimeren een vernieuwde maatschappelijke relevantie en zichtbaarheid verwerft. Daarnaast fungeren hosts en organisaties als faciliterende actoren die bezinning en verbinding mogelijk maken. Tevens treedt de natuur op als niet-menselijke actor die spirituele ervaring medieert. De wederzijdse afhankelijkheidsrelatie tussen religieuze, seculiere en politieke en economische belangen creëert een netwerk waarin betekenissen voortdurend worden heronderhandeld. De opname van het St. Olavspad in het Europese erfgoednetwerk versterkt deze complexe dynamiek door de verstrengeling van spirituele en culturele narratieven. Zo wordt een sacred geography zichtbaar die gelijktijdig religieus, spiritueel, politiek als commercieel van aard is.