Ervaringen met het vraag en aanbod van de hulpverlening van adolescenten met diabetes type I in de gemeente Oss.

Abstract

Achtergrond: Vanaf 1 januari 2015 vindt er een transitie plaats in de jeugdzorg. Deze transitie houdt in dat alle gemeenten binnen Nederland de verantwoordelijkheid krijgen over de regelingen binnen de jeugdzorg. Doel: In dit onderzoek is onderzocht in hoeverre het aanbod van de hulpverlening van organisaties en het sociale netwerk overeenkomt met de vraag van adolescenten met diabetes type I in de gemeente Oss. Daarbij is gekeken naar de knelpunten en de mogelijkheden tot verbetering van de afstemming tussen vraag en aanbod. Methode: Er is gebruik gemaakt van half-gestructureerde interviews en een literatuurstudie. Binnen dit onderzoek zijn er vijf adolescenten tussen de 14 en 20 jaar met diabetes type I en een diabetesdeskundige geïnterviewd. Resultaten: Adolescenten met diabetes type I gaven aan dat zij de manier waarop zij door hun omgeving worden behandeld niet als prettig ervaren. Deze manier werd door hen, vergeleken met leeftijdsgenoten, als bemoeizuchtig en kinderachtig ervaren. Een gevolg hiervan is dat er weinig tot geen gebruik werd gemaakt van bijvoorbeeld extra faciliteiten op school. Ook bleek de omgeving niet altijd op de hoogte van de diabetes en hoe zij moet handelen in geval van nood. Dit zorgde voor onzekerheid bij de adolescenten. Daarentegen verliep het contact met de specialisten in het ziekenhuis goed. Volgens de adolescenten zijn de specialisten in het ziekenhuis altijd bereikbaar wanneer er (acute)vragen zijn. Conclusie: Het aanbod van de hulpverlening en het sociale netwerk rondom adolescenten met diabetes type I in de gemeente Oss kwam deels overeen met de vraag van de adolescenten. De afstemming tussen vraag en aanbod kan dus nog worden verbeterd.