De Houding en Aanpak van Ouders met betrekking tot Schermtijd van Kinderen van 8-12 jaar Binnen de Gezinscontext tijdens de COVID-19 Periode.

Abstract

Media beeldschermen worden steeds toegankelijker en sinds de corona periode is de tijd die kinderen besteden achter een beeldscherm gemiddeld met een uur per dag toegenomen. Het doel van deze explorerende studie is inzicht krijgen in de houding en aanpak van ouders met betrekking tot schermtijd van hun kinderen van 8 tot 12 jaar en de mate waarin dit is veranderd door de COVID-19 periode. Kwalitatieve data is verkregen bij 12 ouders gebaseerd op het ASE- gedragsbeïnvloedingsmodel. Hieruit is gebleken dat ouders over het algemeen een positieve houding hebben over schermtijd. Minder schermtijd is echter wel wenselijk. Een goede aanpak wordt vormgegeven door regels te stellen en het in gesprek gaan met de kinderen. Ouders zijn zich hierbij niet bewust van de invloed van de omgeving. Tot slot worden door COVID-19 meer moeilijkheden ervaren met het vormgeven van schermtijd, wat voor vermindering van gevoel van eigen effectiviteit zorgt. Mede hierdoor versoepelt de houding en aanpak van ouders waardoor de schermtijd toeneemt. De belangrijkste implicatie is daarom informatieverschaffing en het organiseren van trainingen voor meer bewustwording en hulp bij de aanpak voor ouders.

Keywords

Schermtijd; ASE-model; COVID-19; Gezinscontext

Citation