Macht en subjectivering bij Michel Foucault.

Abstract

Bij Foucault is aan het einde van zijn leven een opmerkelijke verandering in zijn denken over de macht geconstateerd. Macht wordt door Foucault aanvankelijk negatief geduid, als middel tot uitsluiting dan wel tot disciplinering. De macht leidt tot subjectivering, bij Foucault onderwerping, van het individu. Hierdoor wordt individuele vrijheid een fictie. Foucault krijgt uiteindelijk oog voor de positieve en productieve kant van de macht door toepassing van ‘zelftechnieken’ als zelfdiscipline en zorg om zichzelf. Doel daarbij is vrijheid en wel positieve vrijheid: ‘vrij tot’. Individuele kracht kan ontwikkeld worden om de politieke macht te weerstaan. Mijn vraagstelling is hoe en waarom Foucault tot deze verandering van denken is gekomen en hoe hij die individuele kracht definieert.