Een echte duizendpoot

Abstract

Zelfsturende teams zijn de bestuursnorm geworden binnen zorgorganisaties. Hoewel positieve resultaten van zelfsturing zichtbaar zijn, is zowel uit de praktijk als in de literatuur een kritische noot geplaatst bij zelfsturing: de rol van de manager blijkt binnen dit soort teams toch onmisbaar te zijn. Hoe de rol van de manager ingevuld wordt, daar is echter nog onduidelijkheid over. De bevindingen variëren van directief leiderschap, waar de manager vertelt wat en hoe het team iets moet doen, tot empowerment leiderschap, waar werknemers worden aangemoedigd zelfstandig te werken. Dit onderzoek tracht duidelijkheid te geven welke soort leiderschap past in zelfsturende teams aan de hand van het conceptualiseren van verschillende leiderschapsrollen. Wel is er al erkend dat spanning aanwezig is in de rol van de manager zelfsturende teams tussen enerzijds het geven van autonomie en anderzijds het geven van sturing aan het team. In de rol van manager zelfsturend team moeten deze twee respectievelijk naast elkaar te komen staan. Hoe managers omgaan met deze spanning wordt bekeken aan de hand van verschillende copingstrategieën. Dit onderzoek tracht dan ook de volgende vraag te beantwoorden: Op welke manier vullen managers hun rol binnen zelfsturende teams in en hoe kunnen verschillende copingstrategieën bijdragen aan het omgaan met de paradox die aanwezig is tussen de behoefte aan autonomie en sturing?