Roofkunst en Rechtvaardigheid. De Elgin Marbles als voorbeeld van een moreel dilemma.

Abstract

In 1802 verwierf de Britse Lord Thomas Bruce, zevende graaf van Elgin, een flink aantal ornamentele sculpturen van het Parthenon in Athene. Sinds 1816 bevinden deze zich in het British Museum in Londen. Al decennia lang probeert de Griekse overheid deze Elgin Marbles, die als belangrijk cultureel erfgoed worden gezien, terug te krijgen. De directie van het British Museum ziet echter niets in restitutie, omdat de Parthenonbeelden inmiddels een belangrijk onderdeel van de eigen collectie vormen. Hier speelt een wezenlijk moreel dilemma: hoe kan twee eeuwen na dato worden vastgesteld of de Elgin Marbles op rechtmatige wijze zijn verkregen als daartoe de benodigde documentatie ontbreekt of onvolledig is? En wie heeft inmiddels het meeste recht op objecten die eeuwen geleden uit hun oorspronkelijke context zijn gehaald? Deze masterthesis geeft een overzicht van de manier waarop er sinds de verwerving van de Parthenonsculpturen door Lord Elgin aan het begin van de negentiende eeuw, door verschillende partijen is geschreven over zijn handelwijze en de eventuele teruggave van de Elgin Marbles aan Griekenland. Daarbij is onderzocht of de opvattingen dezelfde bleven of gaandeweg veranderden.